Carisbrooke to niewielka miejscowość w południowej Anglii, położona na wyspie Wight (Isle of Wight) w pobliżu miasta Newport. Jednym z ciekawszych zabytków jest tu usytuowany w południowej części miasteczka średniowieczny zamek (Carisbrooke Castle). Jego początki sięgają czasów starożytnych, kiedy to po podbiciu i zajęciu wyspy przez Rzymian, wybudowali oni tu jeden ze swoich fortów obronnych. Około V wieku umocnienia zostały podbite i przejęte przez Jutów, a w XI stuleciu wyspę wraz Bretanią zajęli Normanowie. Wkrótce potem z obawy przez częstymi najazdami Wikingów rozpoczęto rozbudowę i modernizację starej warowni. W kolejnych wiekach była ona sukcesywnie powiększana i przebudowywana. W 1377 roku w czasach rządów króla Anglii Ryszarda II (1367-1400) twierdza była bezskutecznie oblegana przez Francuzów. Jak głosi jedna z legend zamek uratował lord Peter de Heyno, któremu udało się zastrzelić z łuku dowódcę oddziałów Francuskich. W połowie XV wieku powstała nowa okazała brama wjazdowa a w czasach panowania Elżbiety I w obawie przez hiszpańską Wielką Armadą gruntownie rozbudowane zostały zewnętrzne umocnienia. W 1647 roku podczas angielskiej wojny domowej król Karol I Stuart (1600-1649) po tym jak jego armia została rozbita przez siły Parlamentu uciekł na wyspę Wight, licząc na wsparcie jej gubernatora, Roberta Hammonda. Hammond jednak pod pozorem zapewnienia królowi ochrony uwięził go w murach zamku Carisbrooke. Obecnie gruntownie odrestaurowana warownia udostępniona jest dla zwiedzających. Budowla stanowi idealny przykład rezydencji rycerskiej typu motte (motte-and-bailey) będącej obiektem mieszkalnym o cechach obronnych (forma przejściowa pomiędzy grodem, wieżą rycerską, dworem obronnym a zamkiem). Cały kompleks składa się z otaczającego budowle wewnętrzne wału oraz kamiennych fortyfikacji.