Comburg to dawny klasztor benedyktynów w południowych Niemczech, położony na obrzeżach miasta Schwäbisch Hall na malowniczym wzgórzu w dolinie rzeki Kocher (dopływ Neckar). Jego początki sięgają drugiej połowy XI wieku, kiedy to benedyktyni założyli tu pierwszą świątynię. Jej fundatorami byli członkowie szlacheckiej rodziny Comburg-Rothenburg. Zakonników sprowadzono z opactwa Brauweiler (Abtei Brauweiler). W kolejnych wiekach klasztor był sukcesywnie powiększany i modernizowany. W 1145 roku wybudowano kaplicę grobową. W XII stuleciu opiekę nad opactwem przejęła dynastia Hohenstaufów. W 1318 roku klasztor podupadł finansowo, a niewłaściwe zachowanie mnichów skutkowało wizytami papieskich delegacji. W 1488 roku opactwo przekształcono w kapitułę świeckich kanoników. Na początku XVIII wieku kościół klasztorny przebudowano w stylu barokowym. Wtedy też rozpoczęto prace nad pałacem dziekańskim, którego niestety nigdy nie ukończono. Kapitułę rozwiązano w 1803 roku a jej majątek przejęli członkowie dynastii Wirtembergów. Wkrótce potem na terenie klasztoru urządzono dom dla inwalidów wojennych, który funkcjonował tu aż do śmierci ostatniego lokatora w 1925 roku.