Mantua (Mantova)

Włochy     UNESCO
Kraj: Włochy
Kontynent: Europa
Kategoria: Miasta
Region: Lombardia
Populacja: 48 455
GPS: N: 45°9'37.32", E: 10°47'51.71"
Mantua
Mantua - panorama
Mantua to zabytkowe miasto w północnych Włoszech, położone w zakolu rzeki Mincio (dopływ Padu). Jego historia sięga czasów starożytnych, kiedy to znajdowała się tu założona przez Etrusków osada. W III wieku p.n.e miasto zostało przejęte przez Rzymian a po upadku Cesarstwa dostało się pod panowanie Bizancjum. Pod koniec V wieku Mantuą rządzili Longobardowie, którzy zostali wyparci później przez Franków. Pod koniec XII wieku zmieniony został bieg rzeki Mincio co spowodowało utworzenie się czterech sztucznych zbiorników wodnych (Lago Superiore, Lago di Mezzo i Lago Inferiore). Poprawiło to w znacznym stopniu obronność miasta, co przyczyniło się w znacznej mierze do jego dynamicznego rozwoju. W okresie średniowiecza Mantua stanowiła ośrodek niezależnego margrabstwa (a później księstwa) rządzonego przez ród Gonzagów.

Zwiedzanie
Najcenniejszym zabytkiem Mantuy jest znajdujący się północno-wschodniej części starego miasta monumentalny Pałac Książęcy (Palazzo Ducale). Swój obecny kształt uzyskał on w XVI wieku, kiedy kiedy to luźno dotąd rozrzucone budowle zostały połączone w jeden duży kompleks zamkowy. Obecnie wewnątrz zajmującego około 34 tysiące m2 kompleksu pałacowego znajduje się blisko 500 różnego rodzaju komnat oraz 15 rozległych przestrzeni otwartych (dziedzińców, uliczek czy placyków). W latach 1328-1707 pałac stanowił główną rezydencję mieszkalną rodu Gonzagów. Odwiedzając Mantuę warto także zobaczyć m in. XVI wieczną Katedrę św. Piotra (Cattedrale di San Pietro), XV wieczną Bazylikę św. Andrzeja, XII wieczny Pałac Acerbi, renesansowy kościół św. Sebastiana (Chiesa di San Sebastiano), Pałac Te oraz XI wieczną Rotundę San Lorenzo.
W 2008 roku zabytkowe Stare Miasto w Mantui wraz z pobliską historyczną zabudową Sabbionety zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
W I wieku n.e. ówczesny cesarz rzymski Kaligula (Gaius Iulius Caesar Germanicus) wypowiedział wojnę bogowi mórz i oceanów Posejdonowi. Zebrał więc swoją armie i pomaszerował ku morzu. Dotarłszy do celu rozkazał swoim żołnierzom dźgać wodę mieczami i rzucać w nią włóczniami.
Reklama
Polub nas