Zamek Brando (Castel Brando)

Włochy
Kraj: Włochy
Kontynent: Europa
Kategoria: Zamki i pałace
Region: Wenecja Euganejska
Miejscowość: Cison di Valmarino
Strona Internetowa: www.hotelcastelbrando.com
GPS: N: 45°58'5.49", E: 12°8'7.89"
Zamek Brando
Zamek Brando - panorama
Cison di Valmarino to niewielka miejscowość w północnych Włoszech, położona u podnóża Alp w prowincji Treviso. Jednym ciekawszych zabytków jest tu usytuowany na wysokiej (przeszło 100 metrowej) wapiennej skale zamek Brando. Jego historia sięga czasów starożytnych, kiedy to znajdowała się rzymska twierdza. Jej zadaniem była ochrona przebiegających w pobliżu i przecinających Alpy ważnych szlaków handlowych. Po upadku Cesarstwa warownia dostała się w ręce Longobardów. a potem Franków. W XIII wieku miała miejsce pierwsza większa przebudowa zamku. Powstała wtedy m.in. centralna wieża, a także rozbudowano i wzmocniono mury obronne. W pierwszej połowie XV wieku miasto wraz zamkiem dostało się pod panowanie Republiki Weneckiej w której rękach pozostawało aż do 1797 roku. Po upadku republiki zamek przejęli członkowie szlacheckiej rodziny Brandolini, którzy przebudowali go nadając mu cechy weneckiej willi. W czasie I wojny światowej zamek zajęty został przez wojska austriackie, które urządziły w nim szpital polowy. Po wojnie zamek powrócił w ręce Brandolinich, którzy zamieszkiwali go aż do 1959 roku. Wtedy to zakupiło go Towarzystwo Salezjańskie, które stworzyło tu jedno ze swoich centrów kulturalno-duchowych. Obecnie w pełni odrestaurowanym zamku znajduje się luksusowy czterogwiazdkowy hotel, muzeum, centrum konferencyjne oraz teatr. Z miasta na zamek można dostać się także kolejką linową.
Czy wiesz że?
Język włoski to nie tylko słowa, ale także i kilkaset gestów. Żywa gestykulacja stanowi potężne narzędzie w zakresie porozumiewania się między ludźmi. We Włoszech język ciała jest tak samo ważny jak komunikacja werbalna. Stanowi on niezastąpioną pomoc w przekazywaniu podczas rozmowy emocji. Odwiedzając półwysep Apeniński nie należy więc ekspresyjnej gestykulacji czy mimiki twarzy miejscowej ludności traktować jako zwykłego wymachiwania rękami czy grymaszenia. Przykładem najczęściej spotykanego gestu jest zetknięcie kciuka z palcem wskazującym, oznaczające pełne zadowolenie.
Reklama
Polub nas