Opactwo San Galgano (Abbazia di San Galgano)

Włochy
Kraj: Włochy
Kontynent: Europa
Kategoria: Obiekty sakralne
Region: Toskania
GPS: N: 43°8'57.87", E: 11°9'20.26"
Opactwo San Galgano - panorama
Abbazia di San Galgano to niezwykle malownicze ruiny średniowiecznego opactwa we Włoszech położone około 30 km w kierunku południowo-zachodnim od Sieny. Świątynia ta wzniesiona została w pierwszej połowie XIII stulecia przez Cystersów w stylu francuskiego gotyku. Okres prosperity klasztoru trwał do 1348 roku, kiedy to okoliczne tereny nawiedzone zostały przez zarazę. Kolejne spustoszenia były dziełem miejscowych rzezimieszków, którzy wielokrotnie najeżdżali i łupili świątynię. Wraz z upływem czasu opactwo coraz bardziej niszczało i podupadało. Na początku XVII wieku mieszkał tu zaledwie tylko jeden zakonnik. Ostatecznie klasztor został opuszczony i od tego zaczął popadać w coraz to większą ruinę. W 1786 roku w wyniku uderzenia pioruna zawaliła się dzwonnica oraz sklepienie kościoła. Obecnie budowla nie posada dachu ani okien. Do czasów obecnych nie zachował się także główny ołtarz kościoła klasztornego. W okresie letnim na terenie ruin bardzo często organizowane są różnego rodzaju wydarzenia kulturalne takie jak m.in. koncerty czy wystawy.

Legenda
Z opactwem związana jest legenda opowiadająca historię żyjącego w XII wieku rycerza Galgano. Pewnego dnia miał on wyrzec się hulaszczego trybu życia, a na dowód tego postanowił wybić miecz w jeden z okolicznych kamieni. Wkrótce potem Galgano został mnichem i rozpoczął życie pustelnika. Jakiś czas później zamieszkał w niewielkiej kapliczce w której spędził ostatnie lata swojego życia. Jego pogrzeb był wielkim wydarzeniem, z udziałem biskupów oraz opatów cysterskich. W 1185 roku Galgano został kanonizowany, a w sąsiedztwie jego kapliczki rozpoczęta została budowa opactwa. Dziś o tamtych wydarzeniach przypomina wbity w jeden z miejscowych kamieni miecz.
Godziny otwarcia
- od Wielkanocy do października w godz.: 10:30-19:00
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
Język włoski to nie tylko słowa, ale także i kilkaset gestów. Żywa gestykulacja stanowi potężne narzędzie w zakresie porozumiewania się między ludźmi. We Włoszech język ciała jest tak samo ważny jak komunikacja werbalna. Stanowi on niezastąpioną pomoc w przekazywaniu podczas rozmowy emocji. Odwiedzając półwysep Apeniński nie należy więc ekspresyjnej gestykulacji czy mimiki twarzy miejscowej ludności traktować jako zwykłego wymachiwania rękami czy grymaszenia. Przykładem najczęściej spotykanego gestu jest zetknięcie kciuka z palcem wskazującym, oznaczające pełne zadowolenie.
Reklama
Polub nas