Podziemne miasto w Derinkuyu

Turcja
Kraj: Turcja
Kontynent: Europa
Kategoria: Skalne miasta, wąwozy
Prowincja: Nevşehir
Miejscowość: Derinkuyu
GPS: N: 38°22'26.51", E: 34°44'1.96"
Podziemne miasto w Derinkuyu - panorama
Derinkuyu to miasto w środkowej Turcji, położone w centralnej Anatolii. Tym co przyciąga tu wielu turystów to jedno największych w całej Kapadocji wielopoziomowe podziemne miasto. Podziemia te odkryte zostały przypadkowo przez miejscowego rolnika i po zbadaniu oraz zabezpieczeniu udostępnione zostały dla zwiedzających. Podziemne miasto w Derinkuyu założone zostało prawdopodobnie już we wczesnej starożytności. Wiadomym jest, że w III wieku n.e. podziemia te wykorzystywane były przez chrześcijan jako bezpieczne schronienie przed prześladującymi ich Rzymianami, a później Muzułmanami. Podziemny kompleks składa się z wielu wykutych w skale grot oraz łączących je długich korytarzy. Całość zaś rozlokowana jest na kliku poziomach z których najniższe znajdują się około 80 metrów pod powierzchnią ziemi. Miasto wyposażone zostało także system dostarczający wodę, oraz coś na kształt obecnej klimatyzacji. Dzięki temu w upalne lata temperatura utrzymuje się tu na poziomie około 15 °C, a zimą nie spada poniżej 7. Do oświetlania wnętrz wykorzystywane były lampki oliwne. Dodatkowo miasto było tak skonstruowane, że chroniących się w nim ludzi nie sposób było wypędzić ani poprzez zalanie wodą, ani przez wykurzenie dymem. W czasie swojej największej świetności podziemnie miasto w Derinkuyu było w pełni samowystarczalne i mieszkało w nim wraz z inwentarzem około 10 tysięcy osób. Do podziemi prowadziły trzy wejścia, które w razie niebezpieczeństwa mogły być zamknięte od wewnątrz ciężkimi głazami.
Zdjęcia [2]
Podziemne miasto w Derinkuyu
Skalne miasta, wąwozy Mustafa· 1058
Podziemne miasto w Derinkuyu
Skalne miasta, wąwozy Mustafa· 1623
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
Janczarzy to siejące niegdyś postrach w Europie elitarne oddziały piechoty tureckiej stanowiące trzon wojsk Imperium Osmańskiego. Praktykę wcielania najlepszych synów do wojska zapoczątkował w XIV wieku sułtan Murad I. W późniejszym czasie rekrutacja odbywała się na zasadzie branki. Wysłannicy sułtana wyruszali na bałkańskie wsie i miasteczka gdzie uprowadzano młodocianych chrześcijańskich chłopców. Po nauczeniu ich jeżyka i nawróceniu na Islam określano im miejsce w formacji Janczarów. Cechowali się oni absolutną lojalnością i ślepym posłuszeństwem wobec sułtana.
Reklama
Polub nas