Zamek Chenonceau (Château de Chenonceau)

Francja
Kraj: Francja
Kontynent: Europa
Kategoria: Zamki i pałace
Region: Centralny-Dolina Loary
Miejscowość: Chenonceaux
Strona Internetowa: chenonceau.com
GPS: N: 47°19'31.44", E: 1°4'12.03"
Zamek Chenonceau
Zamek Chenonceau - panorama
Chenonceaux to niewielka miejscowość w środkowej Francji, położona nad rzeką Cher (dopływ Loary), około 10 km w kierunku południowo-wschodnim od Amboise. Tym co przyciąga tu każdego roku wielu turystów jest usytuowany nad brzegiem rzeki okazały zamek Château de Chenonceau. Z uwag na to, że rezydencja ta była sukcesywnie rozbudowywana przez będące w jego posiadaniu kobiety to bardzo często jest ona określana także mianem Zamku Dam (Château des Dames). Początki budowli sięgają XIII wieku, kiedy to znajdowała się tu gotycka warownia z przylegającym do niej młynem. Stanowiła ona własność członków szlacheckiego rodu Marques. W 1513 roku nowy właściciel Thomas Bohier wraz z małżonką Katherine Briçonnet dokonał całkowitej przebudowy zamku. Zafascynowany budowlami renesansowymi, zatrudnił włoskich mistrzów, którzy zaprojektowali czworoboczną rezydencję z narożnymi wieżyczkami, wsparta na kamiennych filarach o dno rzeki. Po starej budowli pozostała jedynie okrągła wieża (Tour des Marques). W 1535 roku posiadłość została przejęta przez króla Franciszka I, a niespełna dekadę później nowy właściciel, król Henryk II Walezjusz (1519-1559) podarował zamek swej faworycie - Dianie de Poitiers (1499-1566). To właśnie ona poleciła otoczyć zamek malowniczym parkiem krajobrazowym oraz wybudować most łączący zamek z drugim brzegiem rzeki. Po śmierci Henryka, zamek pełnił rolę letniej rezydencji królewskiej dla księżnej Katarzyny Medycejskiej (1519-1589). Za jej życia organizowane były tu liczne huczne bale oraz wystawne bankiety. Księżna poleciła także wybudować dwupiętrową galerię w stylu włoskim. Rewolucję francuską zamek przetrwał w stanie praktycznie nienaruszonym. Stało się to głownie za sprawą, jedynej przeprawy mostowej przez rzekę w okolicy, która stanowiła integralną część całego założenia. W 1863 roku kolejną właścicielką zamku stała się Marguerite Pelouze. Za jej czasów zaniedbana wówczas rezydencja poddana została gruntownej renowacji, która przywróciła jej dawną świetność. Prace ukończono w 1878 roku i w Chenonceau ponownie zaczęto organizować bale. Na jednym z nich pojawił się kochanek Marguerite, ówczesny prezydent Francji - Jules Grévy (1813-1891). Obecnie zamek Chenonceau obok Wersalu, stanowi jeden z najczęściej odwiedzanych tego typu zabytków we Francji. Rezydencja zaliczana jest do zamków w Dolinie Loary i uważana jest za jedną z najpiękniejszych budowli reprezentujących francuski renesans. W jej wnętrzach zachowało się wiele pięknych mebli z różnych epok. Dekoracje uzupełniają liczne obrazy oraz piękne gobeliny.

Ciekawostki
- Na zamku Chenonceau toczyła się akcja powieści Zbigniewa Nienackiego zatytułowanej Pan Samochodzik i Fantomas. Jest to jedyna książka, z całej serii w której Panu Samochodzikowi nie udaje się złapać przestępcy (Fantomasa).
Ceny biletów
- normalny: 12,50 EUR
- dzieci w wieku od 7 do 18 lat: 9,50 EUR
- studenci: 9,50 EUR
Godziny otwarcia
- od 1 stycznia do 20 lutego w godz.: 9:30-17:00
- od 21 lutego do 28 marca w godz.: 9:30-17:30
- od 29 marca do 31 maja w godz.: 9:00-19:00
- od 1 czerwca do 30 czerwca w godz.: 9:00-19:30
- od 1 lipca do 31 sierpnia w godz.: 9:00-20:00
- od 1 września do 30 września w godz.: 9:00-19:30
- od 1 października do 1 listopada w godz.: 9:00-18:00
- od 2 listopada do 31 grudnia w godz.: 9:00-17:00
Zdjęcia [1]
Zamek Chenonceau
Zamki i pałace klooska· 957
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
Obecnie jednym z największych rarytasów oraz składników wyrafinowanych dań kuchni francuskiej jest ślimak winniczek (Helix pomatia). Warto jednak wiedzieć, że jeszcze sto lat temu stanowił on stały element diety głównie ludzi najuboższych. Ich mięso jest chude, ale bogate w białko, magnez, wapń czy jod. We Francji ślimaki jada się przez cały rok, ale najsmaczniejsze są wiosną, gdy zawierają najmniej soli wapiennych, nadających niepożądany "smak jesieni".
Reklama
Polub nas