Collioure

Francja
Kraj: Francja
Kontynent: Europa
Kategoria: Miasta
Region: Langwedocja-Roussillon
GPS: N: 42°31'36.00", E: 3°4'53.00"
Collioure
Collioure - panorama
Collioure to niewielka nadmorska miejscowość w południowej Francji, położona w francuskiej części Katalonii pośród malowniczych winnic okalających stoki Pirenejów. Jego początki sięgają zamierzchłych czasów starożytnych, kiedy to znajdował się tu fenicki a potem rzymski port. Po upadku Cesarstwa dostał się on pod panowanie Wizygotów, którzy wznieśli tu zamek. W okresie średniowiecza Collioure pozostało przez kilka stuleci pod zwierzchnictwem Królestwa Aragonii, a także stanowiło jeden z ważniejszych miast portowych na wybrzeżu Roussillon. W połowie XV wieku miasto zostało podbite i zajęte przez francuskie wojska Ludwika XI (1423-1483). Wkrótce potem rozbudowano w znacznym stopniu miejscowe fortyfikacje, które swój ostateczny kształt uzyskały po zawartym w 1659 roku traktacie pirenejskim (w jego wyniku Collioure na stałe znalazł się granicach Francji). Wtedy też powstał wielki Fort Miradou, który po dziś dzień zajmowany jest przez wojsko.
W XX wieku Collioure rozsławione zostało przez malarzy (głównie przedstawicieli fowizmu), którzy upodobali sobie tutejsze malownicze wybrzeże oraz śródziemnomorskie zachody słońca. W miasteczku znajduje się także kilka ciekawych zabytków. Najważniejsze z nich to m.in. górujący miastem XIII wieczny zamek królewski (Château Royal), gotycki kościół Marii Panny od Aniołów (Église Notre-Dame-des-Anges), kaplica św Wincentego (Chapelle Saint-Vincent) oraz kilka fortów obronnych.
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
Obecnie jednym z największych rarytasów oraz składników wyrafinowanych dań kuchni francuskiej jest ślimak winniczek (Helix pomatia). Warto jednak wiedzieć, że jeszcze sto lat temu stanowił on stały element diety głównie ludzi najuboższych. Ich mięso jest chude, ale bogate w białko, magnez, wapń czy jod. We Francji ślimaki jada się przez cały rok, ale najsmaczniejsze są wiosną, gdy zawierają najmniej soli wapiennych, nadających niepożądany "smak jesieni".
Reklama
Polub nas