Opactwo w Chaalis (Abbaye de Chaalis)

Francja
Kraj: Francja
Kontynent: Europa
Kategoria: Obiekty sakralne
Region: Hauts-de-France
Miejscowość: Fontaine-Chaalis
Strona Internetowa: www.chaalis.fr
GPS: N: 49°8'51.00", E: 2°41'12.00"
Opactwo w Chaalis
Opactwo w Chaalis - panorama
Fontaine-Chaalis to niewielka miejscowość w północnej Francji, położona w południowo-wschodniej części naturalnego parku regionalnego Oise-Pays de France (Parc naturel régional Oise-Pays de France), około 40 km od centrum Paryża. Jedną z ciekawszych atrakcji turystycznych są tu usytuowane na południowych rubieżach miasteczka ruiny średniowiecznego opactwa (Abbaye de Chaalis). Świątynia ta ufundowana została w 1136 roku przez ówczesnego króla Francji - Ludwika VI zwanego Grubym (1081-1137). Klasztor powstał w miejscu dawnej kaplicy upamiętniającej śmierć kuzyna Ludwika VI, hrabiego Flandrii - Karola Dobrego (1080-1127). Budowa opactwa trwała aż do 1219 roku. Wtedy to przeprowadzona została uroczysta konsekracja. Największy okres rozkwitu świątynia przeżywała na przełomie XIII i XIV stulecia. Wtedy to bardzo często gościły tu takie osobistości jak m.in. król Francji Ludwik IX Święty (1214-1270) czy Karol V Mądry (1338-1380). Kres świetności opactwa przypadł na drugą połowę XV wieku, kiedy to na skutek kryzysu gospodarczego utraciło ono swoją niezależność i zaczęło powoli popadać w ruinę. W XVIII wieku podjęto próby odbudowania klasztoru i przywróceniu mu dawnej świetności. Niestety poza wybudowaniem nowego pałacu opata z braku funduszy nie udało się przeprowadzić koniecznych prac konserwatorskich. Na początku XX wieku w pałacu opata urządzone zostało muzeum, które przetrwało do czasów obecnych. Z tego niegdyś imponującego kompleksu sakralnego zachowała się jedynie kaplica, wolno stojący pałac opata i ruiny kościoła klasztornego.
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
Obecnie jednym z największych rarytasów oraz składników wyrafinowanych dań kuchni francuskiej jest ślimak winniczek (Helix pomatia). Warto jednak wiedzieć, że jeszcze sto lat temu stanowił on stały element diety głównie ludzi najuboższych. Ich mięso jest chude, ale bogate w białko, magnez, wapń czy jod. We Francji ślimaki jada się przez cały rok, ale najsmaczniejsze są wiosną, gdy zawierają najmniej soli wapiennych, nadających niepożądany "smak jesieni".
Reklama
Polub nas