Opactwo Cystersów Orval (Abbaye Notre-Dame d'Orval)

Belgia
Kraj: Belgia
Kontynent: Europa
Kategoria: Obiekty sakralne
Prowincja: Luksemburgia
Strona Internetowa: www.orval.be
GPS: N: 49°38'23.00", E: 5°20'56.00"
Opactwo Cystersów Orval
Opactwo Cystersów Orval - panorama
Abbaye d'Orval to opactwo Cystersów w południowej Belgii, położone pośród malowniczych lasów w bezpośrednim sąsiedztwie francuskiej granicy. Klasztor założony został przez przybyłego tu w 1070 roku z Włoch - Benedykta z Kalabrii. W 1132 roku w świątynia stała się własnością cystersów, którzy przyjechali tu z opactwa Trois-Fontaines z regionu Champagne znajdującego się w północno-wschodniej części Francji. W kolejnych wiekach klasztor był wielokrotnie powiększany i rozbudowywany. Świątyni nie omijały także liczne wojny oraz pożary. Ostatecznie opactwo zniszczone zostało w czasie rewolucji francuskiej (1789-1799). Po tym tragicznym wydarzeniu doszczętnie zrujnowane i spalone ruiny klasztoru zostały opuszczone przez mnichów.
W latach 1929-1936 zdecydowano się na budowę nowego klasztoru. Dziś oprócz nowych zabudowań w których mieszkają mnisi, na terenie opactwa spotkać można także pozostałości i ruiny średniowiecznego założenia. Prowadzi przez nie wytyczona trasa turystyczna. Zwiedzający obejrzeć mogą m.in. XVI wieczną bramę wejściową, ściany XIII­ wiecznego domu gościnnego oraz grobowiec pierwszego księcia luksemburskiego Wenceslasa.
Opactwo Orval znane jest także i cenione z wytwarzanego przez mnichów (Trapistów) w miejscowym browarze wyśmienitego piwa Orval. Można zajrzeć do hal produkcyjnych, gdzie nad potężnymi miedzianymi kadziami góruje drewniany krzyż. Rozlewa się tu rocznie 45 tysięcy hektolitrów piwa, z czego blisko 95% trafia na rynek belgijski, 3% do Francji, a reszta, w butelkach z etykietą ozdobioną pstrągiem ze złotym pierścieniem rozsyłana jest do sklepów na całym świecie. Piwo rozlewane jest do butelki o obłym kształcie. Napój ma charakterystyczną pomarańczową barwę i wytrawny ziołowy smak.
Na świecie jest tylko sześć opactw mających prawo do warzenia piwa trapistów. Co ciekawe wszystkie znajdują się w Belgii. Są to: Orval, Westvleteren, Westmalle, Chimay, Achel i Rochefort. Orval jest jedynym browarem klasztornym trapistów oferującym do dystrybucji tyko jedną odmianę piwa (Orval Trappist Ale), określaną często mianem Królowej Trapistów (6,2 proc. alk. obj.).

Trapiści
Trapiści, a właściwie Zakon Cystersów Ściślejszej Obserwancji (Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae) to zakon katolicki wywodzący się z opactwa cysterskiego La Trappe położonego w północnej części Regionu Centralnego we Francji. Pod obecną nazwą znany jest on od 1903 roku. Reguła zakonna opiera się na bardzo ścisłym przestrzeganiu reguły św. Benedykta. Uznaje się, że jest to najbardziej surowa reguła w Kościele katolickim. Zakłada pełną izolację od świata, milczenie, posty, oddanie się modlitwie i pracy fizycznej. Mnichów obowiązuje tzw. wielkie milczenie pomiędzy zakończeniem Komplety a śniadaniem. Jednym z najbardziej znanych polskich trapistów jest urodzony w Tarnobrzegu w 1961 roku Michał Zioło.

Legenda
Nazwa opactwa związana jest z postacią niejakiej hrabiny Matyldy z Toskanii, która swego czasu przybyła w okoliczne rejony na polowanie. Pewnego dnia, odpoczywając nad źródłem (bijącym po dziś dzień) nieopatrznie upuściła jeden ze swoich niezwykle cennych złotych pierścieni w wodne odmęty. Na nic się zdały poszukiwania, wiec Matylda postanowiła szukać ratunku w pobliskim klasztorze. Kiedy po żarliwej modlitwie wróciła nad źródło, z wody wyskoczył pstrąg z zagubionym pierścieniem. Na widok ten Matylda miała wykrzyknąć "Doprawdy jest to Złota Dolina!" (Val d'Or), od której swoją nazwę wzięło później opactwo. Dziś o tych wydarzeniach przypomina herb klasztornego browaru, który przedstawia wizerunek pstrąga ze złotym pierścieniem.

Zdjęcia [1]
Opactwo Cystersów Orval
Obiekty sakralne mario· 875
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
Mimo, że Belgia jest stosunkowo małym krajem używane są tu aż trzy jeżyki urzędowe: flamandzki (niderlandzki), francuski i niemiecki. Języka flamandzkiego używa się głównie w północnej części kraju, francuskiego zaś głównie na południu. Granica językowa jest jest bardzo wyraźnie widoczna. Język niemiecki usłyszeć można jedynie we wschodniej nadgranicznej części Belgii.
Reklama
Polub nas