Kamnik

Słowenia
Kraj: Słowenia
Kontynent: Europa
Kategoria: Miasta
Region: Gorenjska
Populacja: 26 477
GPS: N: 46°13'33.88", E: 14°36'39.00"
Kamnik
Kamnik - panorama
Kamnik to miasto w północnej Słowenii, położone nad rzekami Kamniška Bistrica i Nevljica u podnóża Alp Kamnickich. Jest to jedno z najstarszych miast Słowenii, którego historia się czasów starożytnych. Wtedy to w miejscu obecnego miasta znajdował się rzymski obóz warowny. Najstarsze pisemnie wzmianki o Kamniku pochodzą dopiero z XI wieku. W tym czasie należał on do członków możnego rodu Andechs. Po sprowadzeniu przez księcia Bertolda II Andechsa niemieckich osadników nastąpił szybki rozwój miasta. W 1229 roku Kamnik otrzymał prawa miejskie, a co za tym idzie także i liczne przywileje. Jednym z najważniejszych było prawo bicia własnej monety. W kolejnych stuleciach miasto wielokrotnie zmieniało swoich właścicieli. Władali nim m in. Babenberzanie, Spannheimowie i Habsburgowie. Kres świetności miasta przypadł na XVII wiek, kiedy to Kamnik nawiedzony został przez liczne pożary i trzęsienia ziemi. Do czasów obecnych w centrum miasta zachowały się pozostałości dwóch zamków. Są to Mały Zamek (Mali Grad) i Stary Zamek (Stari Grad). W pobliżu ruin Małego Zamku na wysokiej skale znajduje się stanowiąca jeden z symboli Kamnika - XI wieczna kaplica zamkowa. Powstała ona na przełomie XI i XII wieku i charakteryzuje się orginalną dwupoziomową konstrukcją. Odwiedzając miasto warto także zobaczyć znajdujący się na Starym Mieście ufundowany w 1492 roku Klasztor Franciszkanów z kościołem św Jakuba, wybudowany w pierwszej połowie XVIII wieku kościół farny Niepokalanego Poczęci Najświętszej Marii Panny, kościół św. Józefa oraz znajdujący się na przedmieściach wzniesiony w połowie XVI wikeku i przebudowany dwa lata później w stylu barokowym Zamek Zaprice (obecnie siedziba muzeum). Kamnik stanowi także idealną bazę wypadową w pobliskie Alpy Kamnicko-Sawińskie oraz masyw Velikiej Planiny.
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
W gramatyce słoweńskiej obok liczby pojedynczej i mnogiej występuje także liczba podwójna, określająca przedmioty tworzące pary. Tego typu forma jest ewenementem językowym, zachowanym obok słoweńskiego jedynie w języku dolno- i górnołużyckim.
Reklama
Polub nas