Helsingborg

Szwecja
Kraj: Szwecja
Kontynent: Europa
Kategoria: Miasta
Region: Skania
Populacja: 91 468
GPS: N: 56°2'46.51", E: 12°41'34.98"
Helsingborg
Helsingborg - panorama
Helsingborg to zabytkowe miasto portowe w Szwecji, położone przy najwęższym przesmyku cieśniny Sund (Öresund), około 65 km w kierunku północnym od Malmö. Założone zostało pod koniec XI wieku, jako duńska osada obronna i port. Niespełna wiek później przystąpiono do budowy nowego zamku oraz katedry. Znaczenia miasta znacznie wzrosło kiedy to król Danii, Szwecji i Norwegii - Eryk Pomorski (1382-1459) postanowił nałożyć cła na wszystkie statki przepływające pomiędzy Helsingborgiem i Helsingor. Mimo, że o miasto toczone były ciągłe wojny pomiędzy Szwecją i Danią to praktycznie przez całe średniowiecze pozostawało ono własnością tych drugich. Dopiero po zwycięstwie szwedzkich wojsk dowodzonych przez Magnusa Stenbocka (1665-1717) w 1710 roku w czasie III wojny północnej nad Duńczykami i wyparciu ich ze Skanii miasto w raz z całym regionem zostało przyłączone do Szwecji.

Zwiedzanie
Helsingborg poszczycić się może jednym z najpiękniejszych starych miast w Szwecji. Jego serce stanowi niewielki plac miejski (Stortorget) przy którym wznosi się okazały secesyjny budynek ratusza miejskiego (Rådhuset). W jego sąsiedztwie znajduje się konny pomnik wybitnego szwedzkiego oficera Magnusa Stenbocka. Pozostałe ważne zabytki Helsingborga to m.in. stanowiąca pozostałość po dawnym zamku wieża Kärnan, XIV wieczny kościół Najświętszej Maryi Panny (St Maria Kyrka), pięknie odrestaurowany dom szachulcowy Jakuba Hansena (Jakob Hansens Hus), wybudowane w latach 1899-1903 na cześć króla Oscara II Shody Tarasowe (Terrasstrapporna) oraz znajdującą się na obrzeżach miasta i otoczona malowniczym parkiem letnia królewska rezydencja Sofiero.
Zabytki i atrakcje w pobliżu (do 50 km)
Czy wiesz że?
Allemansrätten (prawo wszystkich ludzi) to niepisane stare prawo obowiązujące w Norwegii, Szwecji i Finlandii głoszące, że każdy człowiek ma prawo do kontaktu z naturą bez żadnych nieuzasadnionych ograniczeń. Wynika ono z przekonania, że człowiek stanowi integralną częścią przyrody, zaś cywilizacja ma z nią współistnieć, a nie rywalizować. Każdy, zatem może poruszać się po dowolnych obszarach kraju pod warunkiem uszanowania i niezakłócania prywatności właścicieli terenów zamieszkałych. Można także chodzić po górach, pływać w dowolnie wybranym miejscu, biwakować oraz zbierać dzikie kwiaty, jagody i grzyby.
Reklama
Polub nas